ประสบการณ์คุณปรานอม วิจิตรสกลธ์

 หนึ่งใจอยากพบพระพุทธะ ไม่เสียดายแม้ชีวิต ด้วยศรัทธาที่แน่วแน่ อุปสรรคใดๆ ก็ไม่สามารถขวางได้

IMG_2983

ดิฉันชื่อ ปรานอม วิจิตรสกลธ์ เป็นสมาชิกเขตราชา โดยมีคุณศิริพรเป็นหัวหน้าเขต ปัจจุบันดิฉันอายุ 60 ปี ในตอนแรกดิฉันยังไม่รู้จักกับหลักธรรมนี้ ยังไม่รู้จักกับ นัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียว แต่เมื่อดิฉันได้แต่งงานเข้ามาอยู่กับครอบครัวสามี คือ คุณสุชาติ ดิฉันได้รู้จักการสวดมนต์นี้เนื่องจากคุณพ่อสามีท่านสวดมนต์และมีโกฮนซนที่บ้านอยู่แล้ว ท่านเป็นสมาชิกเก่าแก่ แต่ท่านสวดมนต์อยู่แต่ที่บ้าน ไม่ได้ออกไปสวดมนต์ที่สมาคม จึงมีสมาชิกมาเยี่ยมท่านที่บ้านบ่อยครั้ง ผู้ที่แนะนำให้ดิฉันได้สวดมนต์ นัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียว คือคุณลินดา, คุณอังสนา ซึ่งเป็นอุปนายกและเหรัญญิกของสมาคม และคุณศิริพร ซึ่งเป็นหัวหน้าเขต ทั้งสามท่านได้แนะนำและชวนดิฉันให้ไปสวดมนต์ ท่านแนะนำและบอกว่า ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะกรรมที่เราสร้างมา ให้เรายอมรับ กรรมหนักก็จะกลายเป็นเบา ต้องสวดมนต์ให้มากจะได้เปลี่ยนแปลงชะตากรรมได้ ซึ่งตอนแรกดิฉันก็ไม่เชื่อ ต่อต้าน และไม่ฟังคำแนะนำนี้ เพราะดิฉันเป็นคนตรง ชอบพูดตรงๆ ชอบคือชอบ ไม่ชอบก็คือไม่ชอบ เป็นคนที่เชื่อมั่นในความคิดเห็นของตัวเองมาก ทำให้ใช้เวลานานเหมือนกันกว่าที่ดิฉันจะหันมาเชื่อและลองปฏิบัติคำสอนของพระนิชิเร็นไดโชนินดู เนื่องจากตอนนั้นประสบปัญหาและยังไม่มีหนทางแก้ปัญหา คิดว่าลองมาปฏิบัติดู ก็ไม่เสียหายอะไร เมื่อปฏิบัติแล้วดิฉันก็รู้สึกว่าดีขึ้น มีบางสิ่งเปลี่ยนแปลง แม้จะประสบปัญหา แต่ก็มีทางออกเสมอ เหมือนโกฮนซนท่านให้เรามีปัญญาพุทธะ ดิฉันจึงเริ่มหันมาศรัทธา โดยในตอนนั้นคุณลินดา และคุณอังสนา ซึ่งเป็นหัวหน้ากลุ่มราชพฤกษ์ (กลุ่มผู้ใหญ่หญิง) ได้ชักชวนให้ดิฉันเข้าร่วมกลุ่มผู้ใหญ่หญิง ดิฉันจึงเป็นสมาชิกรุ่นแรกของกลุ่มราชพฤกษ์ ต้องขอขอบคุณผู้อาวุโสทุกท่านทั้งที่ได้เอ่ยชื่อและไม่ได้เอ่ยชื่อที่แนะนำให้ดิฉันเข้ามาปฏิบัติธรรมในตอนนั้นเป็นอย่างสูง

ต่อมาดิฉันและสามี ได้เข้าพิธีรับศีล เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 ซึ่งในวันนั้นสามีดิฉันก็ได้รับโกฮนซนด้วย โดยตอนนั้นสมาคมธรรมประทีปยังตั้งอยู่ที่สีลม ในตอนนั้นสามี ดิฉันและลูกๆ ทั้งสามคนได้ย้ายมาอยู่อีกบ้าน ไม่ได้อยู่ที่บ้านพ่อสามีแล้ว ในระหว่างที่ปฏิบัติศรัทธา มีเรื่องดีๆ อุปสรรค และความยากลำบากที่ผ่านเข้ามาในชีวิตมากมาย ซึ่งเป็นบททดสอบความเข้มแข็งศรัทธาของพวกเราทุกคน สำหรับลูกๆของดิฉันแต่ละคนก็ได้ซึมซับรับฟังคำสวดนี้มาตั้งแต่เด็ก เพราะดิฉันจะพามาที่เขต และสมาคมอยู่เสมอ สนับสนุนให้ลูกๆร่วมงานการแสดงกิจกรรมของยุวชน เข้าศึกษาธรรมกลุ่มยุวชน จนกระทั่งตอนนี้ สมาคมย้ายมาอยู่ที่บางไผ่ก็มาสมาคมอย่างสม่ำเสมอ อุปสรรคที่เจอมานั้นแม้จะหนักก็สามารถผ่านพ้นมาได้ มีช่วงหนึ่งลูกสาวคนโตของดิฉันที่ชื่อ หลี ได้ตกศรัทธาไปนับถือพุทธศาสนานิกายหินยานหรือเถรวาท ไม่ได้มาสวดมนต์ที่สมาคม เพราะด้วยความเข้าใจผิดบางอย่างเกี่ยวกับผู้ที่นับถือปฏิบัติสวดมนต์ ดิฉันจึงแนะนำว่าอย่ายึดที่ตัวบุคคลให้ยึดที่ธรรมมะเท่านั้น เพราะอย่างไรหลักธรรมสูงสุดและถูกต้องแน่นอน เวลามีอะไรเกิดขึ้นกับดิฉัน ดิฉันก็จะมาสมาคมตามปกติ มาฟังธรรมมะ ปฏิบัติตามหลักธรรมมะ ไม่ทิ้งโกฮนซนเพราะโกฮนซนไม่เคยทิ้งเรา หลีใช้เวลาอยู่นานมาก ดิฉันบอกให้เขามาสวดมนต์ เขาก็ปฏิเสธ ไม่ยอมมาสวด ดิฉันเคยบอกเขาแล้วว่า ดิฉันขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม ถ้าหลีมาสวดมนต์ ดิฉันจะดีใจมาก เขาไม่ให้ดิฉันบังคับเขาให้มาสวดมนต์ ถ้าสวด เขาจะสวดเอง ในตอนนั้นดิฉันอยากให้ใครก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นยุวชน ผู้อาวุโส ให้มาแนะนำหลีให้มาสวดมนต์ เพราะเป็นคนเดียวในบ้านที่ไม่ได้สวดมนต์ ป้าสมบุญ สมาชิกอาวุโสบอกว่าให้สวดมนต์อธิษฐานขอให้เขาได้มีโอกาสมาสวดมนต์ สวดไปเรื่อยๆ เมื่อถึงเวลา เขามีบุญ เขาก็จะมาสวดเอง ผ่านไปหลายปี ประมาณ 10 ปีได้ อยู่ดีๆ เขามีความคิดที่จะมาสวดมนต์เอง หลีมาบอกเองว่าจะมาสวดมนต์แล้ว แต่ที่สวดเพราะตัวดิฉันไม่ใช่เพราะใครที่ทำให้หลีสวด เขาสวดเพื่อตัวดิฉัน ได้ยินแค่นี้ก็ปลาบปลื้ม ดีใจยิ่งกว่าถูกลอตเตอรี่รางวัลที่ 1 เสียอีก ที่ดิฉันเฝ้ารอมา 10 ปี ดิฉันสวดมนต์ขอให้เขาทุกวัน ขอให้เขาได้มีโอกาสมาสวดมนต์ ในที่สุดคำอธิษฐานของฉันก็เป็นจริง ฉันจึงได้รู้ว่าตรงกับสิ่งที่ดิฉันเคยได้ยินจากการฟังธรรมมะมาว่า ไม่มีคำอธิษฐานใดที่ไม่เป็นจริง คำอธิษฐานนั้นจะต้องอยู่บนพื้นฐานของเหตุและผลด้วย ช่วงนั้นเขาก็มีปัญหาเรื่องงาน มีบางอย่างหลายเรื่องไม่ลงตัว ไม่ราบรื่น ซึ่งการสวดมนต์จะเป็นเครื่องพิสูจน์ให้เขาได้ จึงทำให้เขามีความศรัทธาและเชื่อมั่น พอสวดแล้วอะไรๆ ก็ดีขึ้นตามลำดับ ได้ทำงานกับ คุณนิพนธ์ และคุณปัญญารัตน์ ที่คอยห่วงใยและช่วยเหลือเสมอมา ดิฉันต้องขอขอบคุณ ทั้ง 2 ท่านไว้ด้วยค่ะ สิ่งดีๆ มีเข้ามาเป็นลำดับอย่างเห็นได้ชัด ดีกว่าตอนไม่ได้สวดมนต์อีก แม้ว่าชะตากรรมออกในเรื่องสุขภาพ แต่เขาก็รับได้ และรู้ว่าโกฮนซนท่านเตือนให้รู้ก่อน จะได้รักษาทัน นี่จึงเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เขาเชื่อมั่นในอานุภาพของโกฮนซน และมีความศรัทธาเข้มแข็งขึ้น ดิฉันจึงอยากไปขอบคุณไดโกฮนซนที่ประทานผลบุญมากมายให้กับครอบครัวของดิฉัน

ดิฉันพลาดจากการไปโทซังเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2558 เนื่องในโอกาสฉลองครบรอบ 770 ปี แห่งการเกิดของพระสังฆราชองค์ที่ 2 พระนิกโคโชนิน เพราะช่วงนั้นจะเป็นรอบของยุวชนที่จะเดินทางไปร่วมแสดงในการเฉลิมฉลองครั้งนั้น สมาชิกที่ต้องการไปในรอบนั้น จะมีแต่นักแสดงหรือผู้ที่เกี่ยวข้องเท่านั้น แต่ดิฉันก็ดีใจที่โบลูกสาวคนกลางของดิฉันเป็นตัวแทนไปเข้าร่วมในการแสดงครั้งนี้ ให้เขาได้ไปขอบคุณไดโกฮนซนที่ประทานผลบุญช่วยเขาในเรื่องสุขภาพ ดิฉันตั้งใจจะไปในปี พ.ศ. 2559 แทน เมื่อถึงเวลาที่สมาคมรับสมัครสมาชิกที่จะเดินทางไปโทซัง ดิฉันตั้งใจที่จะลงชื่อไปและครั้งนี้ ลูกสาวทั้ง 2 คน หลี และโบ ก็ลงชื่อไปด้วย สำหรับหลีเพิ่งเข้ามาศรัทธา หลังทุกคนในบ้านและเพิ่งรับศีลได้ไม่นาน ตามกฎผู้ที่จะไปโทซังได้จะต้องรับศีลแล้ว 2 ปี ของหลีจะครบ 2 ปีพอดีในปี 2559 แต่ก็ยังลุ้นๆ อยู่ว่าจะผ่านเกณฑ์การไปครั้งนี้หรือไม่ ดิฉันให้หลีตั้งใจสวดมนต์ ขอกับพระให้ได้มีโอกาสไปโทซังศึกษาธรรมภาคฤดูร้อน เดือนสิงหาคม 2559 ในครั้งนี้ มีสมาชิกประเทศไทยลงชื่อไปกันมากเกือบ 400 คน เฉพาะของสมาคมเราประมาณ 150 คน ซึ่งถือว่ามากที่สุด กว่าทุกครั้งที่ผ่านมา แน่นอนว่าผู้ที่ศรัทธาและตั้งใจที่จะไปมีมาก ดังนั้นอุปสรรคจะต้องเยอะเป็นธรรมดา ทางสมาคมจึงขอให้ผู้ที่จะเดินทางไปในครั้งนี้ สวดมนต์ให้มาก หรือสวดโชไดวันละ 1 ชั่วโมง ทางสมาคมมีการจัดสวดมนต์สวดโชไดทุกวันเสาร์ เพื่อให้การเดินทางในครั้งนี้ราบรื่น ไม่มีอุปสรรค ดิฉันก็ไปสวดมนต์กับลูกๆ สม่ำเสมอที่สมาคมไม่ขาด อยู่ที่บ้านก็สวดโชไดเกือบทุกวัน ตั้งใจสวดมนต์เตรียมพร้อมและอธิษฐานตามคำแนะนำของคุณกนกพรที่ว่า ขอให้สมาชิกทุกท่านที่เดินทางไปโทซังครั้งนี้มีสิ่งแวดล้อมที่เอื้ออำนวยให้ราบรื่นตั้งแต่ต้นจนปลาย ปฎิบัติอย่างนี้ สม่ำเสมอเรื่อยมา จนเมื่อใกล้ถึงวันเดินทาง สุนัขที่บ้านล้มป่วยก่อนวันไป 1 อาทิตย์ พวกเราก็พาไปหาหมอ หมอบอกป่วยหลายโรค เช่น ไตวายเฉียบพลัน โรคนิ่ว มีพยาธิหลายตัว ทุกคนต่างก็กังวล ห่วงอาการที่เป็นเพราะดูท่าไม่ดีเลย เราก็คิดว่าจะสวดมนต์ให้อธิษฐานให้โกฮนซนเมตตา ช่วงนั้นทุกคนก็เศร้า แต่แปลกมากหลังจากที่ไปหาหมอมา ประมาณ 2 วัน อาการดีขึ้น ไม่เหมือนอย่างที่หมอบอกเลย ซึ่งถือว่ามหัศจรรย์มาก แทบไม่น่าเชื่อที่มันดูสดใสขึ้นมา นี่ก็ถือเป็นอุปสรรคอย่างหนึ่ง แต่ก็ผ่านมาได้ ไม่อย่างนั้นคงกังวลใจและไม่สบายใจ

ก่อนการไปโทซังในคืนวันอังคารที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ดิฉันและลูก ๆ ต่างจัดแจง เตรียมจัดเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางที่เตรียมไว้ เนื่องจากใกล้วันไปโทซังแล้ว เราต้องออกเดินทางคืนวันพฤหัสบดีที่ 18 สิงหาคม 2559 นัดเจอกันที่สนามบินสุวรรณภูมิ ตอนหนึ่งทุ่ม เมื่อจัดกระเป๋าเสร็จดิฉันก็ลงมาจากชั้น 2 ช่วงนั้นถือของลงมาด้วย ลงบันไดมาเรื่อยๆ พอจะถึงที่พักบันไดระหว่างชั้น 2 และ ชั้น 1 ดิฉันคิดว่าก้าวถึงขั้นสุดท้ายของบันไดชั้นที่ 2 แล้ว แต่ที่จริงแล้วยังไม่ถึงและเหลือบันไดอีก 1 ขั้น จึงทำให้ดิฉันเสียหลักลื่น ทิ้งน้ำหนักตัวลงนั่งตรงที่พักบันได โชคดีที่ข้างๆมีราวบันไดให้จับ ส่วนของที่ถือในมือดิฉันก็ปล่อยหล่นพื้น โชคไม่ดีที่ตอนที่ลื่นบันได เท้าข้างขวาของดิฉันพับเข้า น้ำหนักตัวทิ้งลงตรงนั้น ดิฉันรู้สึกเจ็บมาก ตอนนั้นสามีและลูกๆก็มาช่วยดิฉัน ทุกคนต่างตกใจมาก เพราะเสียงดังโครม ดิฉันบอกขอเวลาแป๊บเพราะยังลุกไม่ขึ้น ประกอบกับเท้าขวาที่พับต้องใช้เวลาค่อยๆเหยียดยืดออกมาให้วางในลักษณะปกติ แต่ดิฉันไม่เจ็บที่อวัยวะอื่นๆ นอกจากเท้าขวาของดิฉัน เมื่อดิฉันลุกขึ้นมาก็เดินไม่ค่อยถนัด นึกในใจว่าไม่น่าเลย แค่นิดเดียวถ้าไม่ลงคงไม่ตกบันได รอดูอาการก่อนในช่วงแรก นอนพักอยู่ชั้นบน ทายา วางเท้าให้อยู่ในท่าสบาย ดิฉันรู้สึกเจ็บและเส้นกระตุกๆตลอด ทางลูกก็ถามว่าไหวไหม ถ้าไม่ไหวก็ไปหาหมอที่โรงพยาบาล ตอนนั้นอยู่ในช่วงเวลา 3 ทุ่มกว่า ดิฉันบอกว่าขอดูอาการอีกพัก ถ้าดิฉันลุกขึ้นมาลองเดินแล้ว เหยียบไม่ไหว เดินไม่ถนัด คิดว่าคงต้องไปหาหมอ ระหว่างนั้น สวดมนต์ในใจตลอด ขอให้ไม่เป็นอะไร เพราะใกล้วันที่จะไปโทซังแล้ว พอ 4 ทุ่มกว่า ดิฉันจะเข้าห้องน้ำ ลุกขึ้นมาเดินดู รู้สึกทันทีว่าไม่ปกติ เจ็บมาก เส้นกระตุก ๆ ตลอด ทิ้งน้ำหนักลงเท้าขวาไม่ได้ จึงคิดว่าจะไปหาหมอที่โรงพยาบาลพญาไท ลูกๆก็พาไปโดยระหว่างทางทุกคนต่างก็สวดมนต์ในใจขอให้ไม่เป็นอะไร หมอให้เอ็กซเรย์ดูและเมื่อผลออกมา หมอก็เรียกลูกๆไปพบและดูฟิล์ม ปรากฏว่ากระดูกเท้าขวาด้านบนหัก เห็นเป็นรอยแยกออกจากกัน แต่ไม่มาก ความยาวประมาณ 4 - 5 ซม. คุณหมอที่อยู่เวรวันนั้นบอกต้องเข้าเฝือก แต่จะใส่เฝือกชั่วคราวให้ก่อนแล้วนัดให้พรุ่งนี้มาหาหมอศัลยกรรมอีกที ดิฉันและลูกๆ กังวลใจมากว่าแบบนี้จะเดินทางไปโทซังได้ไหม คุณหมอก็ส่ายหน้าเพราะเขาไม่อยากให้เคลื่อนไหวบริเวณที่กระดูกหัก ให้เคลื่อนไหวน้อยที่สุด เพื่อว่ากระดูกจะได้ประสานกันได้เร็ว แต่ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับช่วงอายุด้วย อายุน้อยกระดูกสร้างขึ้นมาใหม่ได้เร็ว อายุมากก็ต้องใช้เวลานาน แต่ดิฉันไม่สนใจ นึกอย่างเดียวว่า ยังไงดิฉันก็จะเดินทางไปโทซัง ครั้งนี้ให้ได้ ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร ดิฉันก็จะไป คิดในใจและบอกกับลูกๆ ว่าไปได้อยู่แล้ว ไม่ต้องห่วงหรือกังวลใด ๆ ไม่ได้เป็นอะไรมาก ดิฉันปฏิเสธและยืนยันกับคุณหมออย่างแน่นอนเลยว่า ขอให้ฉันได้มีโอกาสไปไหว้พระ ดิฉันไม่ได้ไปเที่ยว ยังไงก็ได้ขอให้ฉันได้ไปในครั้งนี้ ครั้งที่แล้วดิฉันก็ไม่ได้ไป ถ้าครั้งนี้ไม่ได้ไปดิฉันคงจะเสียใจมากแน่ ๆ จะให้ดิฉันนอนพักอยู่บ้าน ไม่ให้เดินทางไปในครั้งนี้คงไม่ได้ ไม่มีอะไรมาขัดขวางหนึ่งขณะจิตที่ตั้งใจแน่วแน่ของดิฉันได้ ลูก ๆยอมให้ไป และตั้งใจว่าจะดูแลดิฉันอย่างดี ดูแลให้เต็มที่ ดิฉันก็ไม่ห่วงเพราะมีลูก 2 คนไปด้วย คอยช่วยดิฉันได้ ดิฉันได้ยินหมอบอกว่าคิดในแง่บวกถือเป็นโอกาสดีที่ลูกจะได้ปรนนิบัติรับใช้แม่เมื่อตอนอยู่ที่ญี่ปุ่น เหมือนหมอเป็นเทวะบาลเข้าใจและไม่ได้ห้ามแต่อย่างใด เห็นด้วยกับดิฉัน แต่อีกใจก็ยังกังวลอยู่ ต้องรอพบคุณหมอเฉพาะทางเรื่องกระดูก เพื่อตรวจดูอาการดิฉันอีกที วันรุ่งขึ้นก็ไปหาคุณหมอ คุณหมอก็ถามว่าจำเป็นจริง ๆ เหรอที่จะต้องไป ไม่ไปไม่ได้เหรอ จะต้องปฏิบัติตัวและระมัดระวังให้มากเป็นพิเศษ ถ้าเข้าเฝือกแข็งแบบสมบูรณ์ คงจะขึ้นเครื่องไม่ได้ อันตราย แรงดันอากาศบนเครื่องจะทำให้เฝือกขยายตัว อาจทำให้เกิดอันตรายได้ นั่งห้อยขานาน ๆ ก็ทำให้ขาบวม เวลานอนต้องยกขาให้สูงขึ้น กินยาตามที่หมอสั่ง กลับจากญี่ปุ่นมาดูอาการอีกทีแล้วใส่เฝือกแบบแข็ง ถ้าตัดสินใจว่าจะไปจริงๆ หมอจะใส่เฝือกชั่วคราวที่จะทำให้ขึ้นเครื่องได้ เป็นลักษณะปูนหล่อแข็งรองเท้าหุ้มด้วยผ้าก๊อตอีกทีจนถึงครึ่งน่อง หลีได้คุยไลน์ปรึกษาคุณนิพนธ์ คุณนิพนธ์แนะนำว่า บอกหมอให้ช่วยออกใบรับรองแพทย์ ความจำเป็นในการใช้รถเข็น wheelchair เพื่อนำไปยื่นเรื่องขอรถเข็นกับพระสงฆ์ ส่วนโบก็โทรหาคุณประภาพร เพื่อแจ้งถึงเรื่องอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นครั้งนี้ คุณประภาพรแนะนำว่า ตอนนี้กระชั้นชิดอาจจะติดต่อขอรถเข็นกับพระสงฆ์ได้ยาก แต่เมื่อคืนได้รับการแจ้งว่าคุณแม่ของดร.ดรุณี ที่ได้จองรถเข็นไว้ แต่ท่านไม่สามารถร่วมเดินทางไปโทซังในครั้งนี้กับพวกเราได้ ขอสละสิทธิ์ คุณประภาพร บอกว่า อาจใช้รถเข็นคันนั้นแทนได้ ตอนที่เกิดเหตุการณ์ขึ้น ก็ได้เพื่อนหลี ชื่อยุทธอาสามาคอยบริการ ดูแล ช่วยเป็นธุระ ช่วยซื้อของใช้ที่จำเป็นให้ ช่วยดูแลดิฉัน โชคดีที่ได้เขามาช่วยอีกแรง ทุกคนต่างก็เป็นกำลังใจให้กัน ห่วงใย ในความเป็นอยู่ของดิฉันที่ต้องเปลี่ยนไป ไม่สามารถเดินได้ปกติเหมือนเมื่อก่อน ต้องใช้ไม้ช่วยค้ำใต้รักแร้ทั้ง 2 เวลาเดิน ซึ่งไม่ถนัดเลย ต้องเดินกะเผลก ยกขาขวา เพราะต้องไม่ลงน้ำหนักมาก ต้องห้อยขา สมาชิกหลายท่าน ที่ทราบข่าวต่างก็โทรมาให้กำลังใจกัน คุณนาตยา คุณศิริพร คุณต่าย ทั้งที่ได้รับสายและไม่ได้รับสาย ขอบคุณทุกท่านมากค่ะ พี่สาวดิฉันเป็นห่วงไม่อยากให้เดินทาง กังวลว่าจะกระเทือนถึงบาดแผล แต่ดิฉันตั้งใจไว้แล้ว ยังไงก็ต้องไปให้ได้ พี่สาวก็ไม่ขัด ตอนแรกฉันก็กังวลว่าจะได้ไปหรือไม่ ทางสนามบินจะให้ฉันขึ้นเครื่องหรือไม่ ถ้าไม่ผ่านจะทำไงดี วันนั้นได้โบ้ท ( ลูกคุณอังสนา ) ช่วยติดต่อดำเนินเรื่องขอรถเข็นที่สนามบินให้ และติดต่อ agent ที่ประสานงาน คือคุณแชมป์ วันนั้น คุณแชมป์ก็ติดต่อกลับมาหาโบ ถามเรื่องอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับดิฉัน ถามถึงอาการ ขอข้อมูลรายละเอียด รูปฟิล์มเอ็กซเรย์กระดูกที่หัก คุณแชมป์ขอดูรูปเฝือกที่ใส่อยู่ และใบรับรองแพทย์ เพื่อส่งให้ทางการบินไทยดูว่าสามารถขึ้นเครื่องได้ไหม ในใบรับรองแพทย์ แพทย์ต้องยืนยันว่าสามารถขึ้นเครื่องได้ ไม่งั้นทางการบินไทยจะไม่สามารถให้ขึ้นเครื่องได้ เพราะถ้าใส่เฝือกแบบแข็งไป โอกาสที่จะขึ้นเครื่อง คงเป็นไปได้ยาก พอดีได้แจ้งกับคุณหมอไว้ล่วงหน้าแล้วว่าจะต้องเดินทางคุณหมอจึงใส่แบบที่สามารถขึ้นเครื่องได้ ในใบรับรองแพทย์ ก็ระบุไว้ว่าขึ้นเครื่องได้ โชคดีมาก ตอนแรกทางการบินไทยยังไม่กล้าตัดสินใจเนื่องจากหมอเขียนเป็นภาษาอังกฤษ เป็นศัพท์ทางการแพทย์ ต้องใช้เวลาดูเอกสาร แต่เมื่อเห็นที่ทำเครื่องหมายว่า สามารถขึ้นเครื่องได้ก็ผ่าน ประกอบกับ รูปที่ถ่ายไปให้ดูลักษณะเป็นผ้าก๊อตพันไว้ ไม่ใช่เฝือกแข็งจึงสามารถขึ้นเครื่องได้ งานนี้ก็ผ่านราบรื่น ก็ขอขอบใจโบ้ทที่ช่วยประสานงานครั้งนี้ให้ผ่านพ้นไปด้วยดี

เมื่อถึงวันเดินทาง ดิฉันและลูก ๆ ต่างก็สวดมนต์ก่อนออกจากบ้านขอให้ทุกอย่างเป็นไปโดยราบรื่น โกฮนซนจัดให้ ให้ฉันมีโอกาสได้ไปขอบคุณโงะฮนซนที่วัดใหญ่ไทเซขิจิ ตามดิฉันที่ได้ตั้งใจไว้ แม้ดิฉันจะเจออุปสรรคใด ๆ ก็ตาม ขอให้ผ่านพ้นไปให้ได้ ขอให้ได้ไปไหว้ไดโกฮนซนดิฉันก็ปลาบปลื้มมากๆ ขาไปยุทธขับรถไปส่งดิฉันและลูกๆ ครั้งนี้สามีก็เดินทางไปส่งดิฉันด้วย ทางสมาคมนัดให้เจอที่สนามบินเวลาทุ่มตรง เมื่อมาถึงสนามบิน ทุกคนต่างช่วยเตรียม ไม้ค้ำช่วยพยุงดิฉันเข้าไปที่หน้าประตู แต่ดิฉันเดินไม่ถนัดเลยและรู้สึกเหนื่อยมากเมื่อเดินด้วยไม้ค้ำช่วยพยุงนี้ เดินไปหยุดไป ลูกทั้ง 2 อยู่คนละข้าง ต่างให้กำลังใจดิฉัน ยุทธช่วยเอากระเป๋าไปโหลดโบ้ทบอกว่าจะติดต่อเจ้าหน้าที่รถเข็นให้ ให้ดิฉันนั่งรถเข็น เจอสมาชิกต่างเข้ามาทักทายด้วยความห่วงใย ให้กำลังใจ ดิฉันก็เจอคุณรจนา คุณรจนาบอกเป็นเหมือนพี่สาวเขาเลย ขาข้างเดียวกันด้วย ดิฉันคิดว่ามีเพื่อนแล้ว เขาเอารถเข็นส่วนตัวมาเอง อาม่าก็นั่งรถเข็นส่วนตัวของอาม่า ฉันคิดว่าทุกคนต่างก็เจอกับอุปสรรคแต่ทุกคนต่างก็มีความตั้งใจที่จะเดินทางไปโทซัง คนที่เข็นรถให้กับดิฉันเป็นเจ้าหน้าที่ทำงานที่การบินไทย คอยบริการเข็นรถให้ตลอดเวลาที่เราอยู่สนามบินจนส่งเราถึงเครื่อง ระหว่างนั้น ดิฉันไปนั่งพักรอเวลาขึ้นเครื่องที่ lounge ของ King Power ตามที่โบ้ทแนะนำ หลีมีบัตรของที่นั่น แต่จะให้ผู้ติดตามเข้าได้เพียงหนึ่งคน แต่เรามามา 3 คน ก็ต้องเหลืออีกคนที่ไม่ได้เข้า โชคดีเจอผู้ใจดี กำลังจะเข้าไปพอดี บอกใช้สิทธิ์ผมก็ได้ ผมก็จะเข้าไปพอดี ทำให้เราสามแม่ลูกได้พักอยู่ในห้องเดียวกัน เจ้าหน้าที่แจ้งจะมารับดิฉันอีกทีตามเวลานัด เขาก็บริการดีเข็นรถให้ดิฉันส่งดิฉันถึงเครื่อง จริงๆ แล้วผู้ติดตามรถเข็น เขาอนุญาตให้มีแค่หนึ่งคน แต่เรามากันสามคน เขาก็อนุญาตให้ขึ้นเครื่องพร้อมกันได้ ผู้นั่งรถเข็นจะมีโอกาสได้ขึ้นก่อน ดิฉันและลูก ๆ ได้นั่งแถวเดียวกัน และใกล้ห้องน้ำ ที่นั่งเจ้าหน้าที่จัดเพื่อให้เหมาะสม ซึ่งก็เหมือนโกฮนซนจัดให้ดิฉัน ไม่ต้องลุกเดินไกลเวลาเข้าห้องน้ำ แต่ระยะเวลาที่นั่งเครื่องจากไทยไปญี่ปุ่นก็ประมาณ 5 - 6 ชม. ดิฉันนั่งเครื่องบินโดยการห้อยขา ไม่ได้ยกให้เท้าให้สูงขึ้นเนื่องจากพื้นที่มีจำกัด จึงเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เท้าและขาดิฉันบวม แต่ไม่มากนัก เมื่อไปถึงสนามบินนาริตะ ก็มีเจ้าหน้าที่จากประเทศญี่ปุ่นจัดรถเข็น wheelchair บริการเข็นให้แนะนำเรื่องเอกสารที่ต้องใช้ยื่นตอนขาเข้าประเทศญี่ปุ่น โดยลูกสาวดิฉันทั้ง 2 คุยภาษาอังกฤษกับเขา เขาดูยิ้มแย้มแจ่มใส อัธยาศัยดี ใจดีมากๆ ช่วยบริการจนถึงจุดที่เราต้องขึ้นรถทัวร์ต่อไปยังวัดสาขาเพื่อสวดมนต์เช้าต่อ
รถบัสคันที่ดิฉันนั่งมี น้องซ้ง และน้องบุ๊ค เป็นหัวหน้ากลุ่มดูแลรถคันนี้ ดิฉันได้รับความช่วยเหลือเป็นอย่างดี ต่างคนก็ช่วยอำนวยความสะดวกให้ดิฉัน ตอนจะขึ้นจะลงรถบัสจะลำบากหน่อย แต่ก็ผ่านมาได้ มีคนช่วยเหลือตลอด ใช้ไม้ค้ำยันบ้าง รถเข็นที่ยืมจากคุณต่าย ที่คุณต่ายนำมาให้สำหรับอาม่า ต้องขอขอบคุณอาม่าและคุณต่ายด้วยค่ะ เวลานั่งสวดมนต์ที่วัดสาขา นั่งห้อยขานานๆ ขาก็จะบวม มีสมาชิกหลายท่าน ถามไถ่อาการแสดงความเป็นห่วง แนะนำวิธีต่าง ๆ ให้ดิฉัน ทำให้ดิฉันรู้สึกซาบซึ้งมากที่มีคนให้กำลังใจ ดิฉันจะต้องผ่านอุปสรรคเหล่านี้ไปให้ได้ เมื่อถึงวัดใหญ่ ต้องเก็บกระเป๋าเข้าที่พัก ต้องลากกระเป๋าเก็บกันเอง ลูกๆ ก็นำไปเก็บรวมไว้ด้านล่าง ส่วนยุวชนชายจะช่วยนำขึ้นลิฟท์และไปเรียงไว้ด้านบน อาม่าให้ดิฉันยืมรถเข็นมาก่อน เพราะดิฉันเท้าเจ็บ ยืนไม่สะดวก เมื่อมาถึงอาคารที่พัก ดิฉันนั่งรอด้านล่าง และลูกดิฉันก็กลับไปรับอาม่ามาให้ท่านนั่งรถเข็น คุณต่ายและคุณต้อมก็มาช่วยหิ้วสัมภาระที่เหลือ เมื่อมาถึงอาคารสักพัก โชคดีที่พระคุณเจ้าโฮริซาวา เดินด้านล่างพอดี ท่านเห็นดิฉัน ลูก ๆ ดิฉัน บอกกับโบ้ทและซ้งให้ช่วยบอกกับพระคุณเจ้าในการขอยืมรถเข็นให้ดิฉัน พอพระคุณเจ้าเห็นดิฉัน ท่านก็ทำท่าตกใจและไม่รีรอที่จะทำเรื่องขอรถเข็นให้ดิฉันด้วยตัวท่านเอง ท่านสื่อสารกับเจ้าหน้าที่ที่ดูแลรถเข็นอยู่ โดยท่านลงชื่อท่านเองและขอชื่อโบเซ็นแทนดิฉัน ซึ่งเห็นซ้ง บอกว่าท่านขอรถเข็นให้ใช้สำหรับไปไหนมาไหนได้ระหว่างที่พักอยู่ในวัดและเมื่อจะกลับก็เอามาคืนที่เดิม แต่ต้องรอสักพักตอนนี้ยังไม่ได้รถเข็น ให้เจ้าหน้าที่เตรียมและพิมพ์ชื่อของดิฉันประจำรถเข็นก่อน ท่านถามดิฉันว่า “เจ็บมากไหม?” ถามเป็นภาษาไทย ฉันตอบว่า “ไม่มากค่ะ นิดหน่อย” ท่านบอกว่า “ไม่นิดหน่อยนะ เจ็บมาก” ยกนิ้วแบบชื่นชมให้ดิฉัน ฉันปลาบปลื้มและประทับใจท่านมากที่ท่านกรุณาดิฉันมาก และท่านเป็นกันเอง ไม่ถือตัวเลย ท่านช่างดีจริงๆ ดิฉันต้องขอบคุณท่านมากๆ ไม่ได้ท่านก็คงลำบากเหมือนกัน ไปไหนมาไหน ถ้าไม่มีรถเข็น ฉันเดินไม่ค่อยถนัดแม้จะมีไม้ค้ำยันเพราะฉันต้องเดินแบบกะเผลกๆ มีรถเข็นช่วยฉันได้มากทีเดียว ดิฉันคิดว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ พระท่านจัดให้ดิฉัน เพราะหนึ่งขณะจิตของดิฉันที่ตั้งใจแน่วแน่ที่จะเดินทางมาที่วัดใหญ่ แม้ว่าจะพบอุปสรรค ความยากลำบากใดๆก็ตาม ดิฉันก็ผ่านมาได้ หนึ่งใจของดิฉันอยากพบพระพุทธะ แม้ชีวิตก็ไม่เสียดาย

ในระหว่างที่อยู่ในวัด การไปไหนมาไหนดิฉันก็ได้ลูกๆ ช่วยเข็นรถ อำนวยความสะดวกต่างๆ ทำให้ดิฉันไม่กังวลมากนัก ในครั้งนี้มีคุณพยาบาลดวงใจมาด้วย ดิฉันก็อุ่นใจ เจอกันตั้งแต่ตอนประตูทางเข้าสนามบิน ได้ ทักทาย และฝากเนื้อฝากตัวกับคุณดวงใจว่าอาจมีเรื่องต้องรบกวน คุณดวงใจน่ารัก เป็นกันเองมาก ใจดี รู้สึกประทับใจ เพราะตอนดิฉันไปอาบน้ำมา น้ำที่โน่นเป็นฝักบัวและแรง เอาเก้าอี้ไปนั่งอาบก็ไม่อยู่ เปียกหมด หมอบอกห้ามโดนน้ำ คืนแรกก็เปียกแล้ว ได้คุณพยาบาลมาช่วยเอาไดร์เป่าผมเป่าให้แห้ง นั่งเป่าในห้องน้ำ แกะผ้าก็อตออกมาพันใหม่ คุณดวงใจคอยดูแลเรื่องนี้ให้ดิฉันระหว่างพักอยู่ที่นั่น ต้องขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้นะคะ ถ้าไม่ได้คุณดวงใจก็คงทำไม่เป็น ไม่รู้วิธีทำด้วย เหมือนโกฮนซนท่านจัดให้อีก ทุกอย่างดูราบรื่นเป็นขั้นเป็นตอน เมื่อถึงเวลาต้องเดินทางไปในที่ต่างๆ ระหว่างเดินทาง ก็จะมีรถบัสรับส่งสำหรับคนนั่งรถเข็นตลอด เหมือนประเทศญี่ปุ่นให้ความสำคัญในเรื่องนี้ โดยเฉพาะในวัดบริการอย่างดี ใส่รถเข็นอีกในรถหนึ่งถึงสองคัน ส่วนคนก็นั่งในรถอีกคัน ไม่ใช่แค่คันเดียวมีหลายคันที่บรรทุก เพราะมีสมาชิกจากหลายประเทศ รอเป็นรอบๆ ไป รอบของเราได้คุณฮีโร่ Staff คนไทย ใจดีมาก บริการ คอยช่วยเหลือ ในทุกเรื่อง ต้องขอบคุณคุณฮีโร่ด้วย รถของดิฉัน และรถของตั่วอี๊ โชคดี ได้สิทธพิเศษตรงที่เขาให้ขึ้นไปทั้งรถเข็น ไม่ต้องลงจากรถ เนื่องจากขาเจ็บ เฝือกชั่วคราวอยู่ ไม่อยากให้ขึ้นๆ ลงๆ เพราะจะลำบากและกระทบบาดแผล จึงได้ขึ้นในรถที่มีผู้ติดตามรถเข็นไปด้วย รถทันสมัยตอนขึ้นจะมีเจ้าหน้าที่ดึงแผ่นลาดเอียงออกมาเพื่อให้ลงง่าย ตอนขึ้นรถบัสก็ทำเหมือนกันดึงแผ่นลาดออกมาเพื่อเข็นรถเข็นขึ้นอย่างง่าย เมื่อก่อนไม่มีแบบนี้ฟังตามคำบอกเล่าของคุณลั้ง คุณรจนา คุณปราณี ว่าจะลำบากกว่านี้ ไปไหนมาไหนก็ต้องเข็นไปเอง ไม่มีรถมาบริการ นี่ยังเป็นรถที่ทันสมัย และอำนวยความสะดวกได้มาก ทุ่นแรงคนเข็นรถไปได้มาก ถือว่าพระท่านก็จัดให้อีก ดิฉันถือว่ามีบุญที่ได้มาในครั้งนี่ไม่งั้นพลาดโอกาสที่ดีในชีวิตไปแน่ๆ ตอนไปวัดสาขาแม็คช่วยเข็นรถให้ ส่วนวัดที่อื่นๆ ที่ต้องขึ้นบันไดหลายชั้นก็ได้ยุวชนเราช่วยแบกดิฉันให้ขึ้นไปเพื่อไหว้พระสวดมนต์ เสียวและตื่นเต้นมากเพราะเป็นบันไดที่สูงและชันมาก 3 ชั้น น้องมอส มาร์ค แบกดิฉัน คนละข้างขึ้นและลงอย่างรวดเร็ว ดิฉันก็กลัวเหมือนจะตกลงมาเพราะสูงมาก แต่ 2 คนแข็งแรงมากแบกดิฉันลงมารวดเดียว ยังมียุวชนคนอื่น แช้มป์ โบ้ท บุ๊ค ท๊อป ที่ช่วยแบกทั้งดิฉันและตั่วอี๊ เก่งกับนิ้งค์ก็แบกดิฉันไปถ่ายรูปหลังพิธีปิดการศึกษาธรรมภาคฤดูร้อน ก็ต้องขอบใจน้องยุวชนชายทุกคนที่ช่วยเหลือดิฉัน มีทั้งที่ดิฉันจำชื่อได้และจำชื่อไม่ได้ ที่ช่วยในด้านต่างๆ แล้วในที่สุด ดิฉันก็ได้เข้าไปพบไดโงะฮนซนในวิหารโฮอันโดะตามที่ปรารถนา ลูกสาวเข็นรถเข็นเข้าไป อยู่แถวที่ทางเจ้าหน้าที่จัดให้ ได้อยู่แถวหน้าๆ ด้วย ดิฉันได้เห็นท่านใกล้ๆ ปลาบปลื้มมาก อย่างหาที่เปรียบมิได้ รู้สึกซาบซึ้งและดีใจมากๆ รวมถึงขอบพระคุณท่านมากที่จัดให้ฉันได้มาอยู่ ณ จุดนี้ ซึ่งเป็นเรื่องที่มหัศจรรย์และเหลือเชื่อ ซึ่งก็เกิดขึ้นแล้ว ทำให้ดิฉันรู้ว่า ถ้าเรามีความศรัทธาที่เข้มแข็ง แน่วแน่ เด็ดเดี่ยว และเป็นหนึ่งเดียว โกฮนซนจะจัดทุกอย่างให้อย่างราบรื่น ดิฉันเชื่ออย่างนั้น อุปสรรคที่เกิดขึ้นเพื่อทดสอบความศรัทธาเราเท่านั้น ถ้าเรามีศรัทธาเต็มร้อยก็ไม่ต้องกลัวหรือหวั่นไหวกับปัญหาหรืออุปสรรคใดๆ ที่จะผ่านเข้ามาในชีวิต แค่ขอให้มีหนึ่งใจที่อยากพบพระพุทธะ เราจะมีพลังในการทำทุกอย่าง แม้ชีวิตเราก็ไม่เสียดาย สามารถมอบให้พระพุทธะได้ อยากฝากประสบการณ์ของดิฉันให้กับเพื่อนสมาชิก เพื่อจะได้เพิ่มพูนความศรัทธาให้มากขึ้น หวังว่าจะมีประโยชน์กับเพื่อนสมาชิกทุกท่าน ไม่มากก็น้อยนะคะ ขอจบประสบการณ์ของดิฉันแค่นี้ค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ปรานอม วิจิตรสกลธ์

paper wings podcast

assignment sample for university patent application assignment form what are jobs that you can work from home problem solution essay topics for middle school paper shredder best buy assignment of patents paper bear san marcos assignments ignou.ac.in ? Kelly paper hours paper wings podcast sample methodology research paper essay byline mental health dissertation ielts writing correction service proposal essay topics list topics for writing an argumentative essay ut homeowrk ?

the outsiders assignments

waterproof paper com writing a book description examples of thesis statement for research paper buy rice paper wrappers fox reporters format for writing an argumentative essay dcfs mandated reporter training . Grad school application essay the outsiders assignments literary thesis statement jesse jane home work christmas letter paper character essay introduction to health services 7th edition book paper towns .

landscape architecture thesis

research papers examples apa research paper outline template thesis methodology sample ways to introduce a quote in an essay parts of term paper vocabulary words for essays do my maths homework sample abstract lab report what to write in executive summary ? Holiday paper plates landscape architecture thesis how to write a research paper on a person college homework example annual credit report.com reviews my favourite brand essay good thesis statements for essays microbiology lab report example parrot in the oven essay technical writing book free download ?

useful vocabulary for essay writing

possible research paper topics sfu thesis cat work home page paper bag pants torn paper collage sample thesis defense presentation sex education research paper . Paper egg cartons useful vocabulary for essay writing how long do judgements stay on your credit report how to write a long book project dissertation tips for writing dissertation example questionnaire for research paper essay on college .