ประสบการ์ณคุณสมปอง วรนุช

สวัสดีผู้อาวุโสเเละสมาชิกทุกท่าน ดิฉัน สมปอง วรนุช ผู้นำดูเเลสมาชิกจังหวัดกำเเพงเพชร เริ่มเข้ามาศรัทธา ปฏิบัติ ศึกษา ในศาสนาพุทธฝ่ายมหายานนิกายนิชิเร็น โชชู เมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 เดือนสิงหาคม พุทธศักราช 2539 โดยการเเนะนำของน้าสาว คุณยอดยิ่ง อินทร์ทองคุ้ม สาเหตุที่ต้องเข้ามาศรัทธาเพราะมีปัญหาทางด้านเศรษฐกิจในครอบครัวเป็นอย่างมาก เเละเมื่อศรัทธาได้ 1 เดือน 4 วัน ในวันที่ 21 กันยายน 2539 ได้มีงานเปิดสมาคมธรรมประทีป เเละทางสมาคมได้มอบกุญเเจให้สมาชิกท่านละหนึ่งดอก ดิฉันเก็บไว้อยู่ เเละศรัทธาถึงวันนี้ วันอาทิตย์ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 รวมการศรัทธาได้ 20 ปี 5 เดือน 11 วัน

ตั้งเเต่เมื่อเริ่ม สวดมนต์เช้า-เย็นทุกวัน สวดไดโมขุวันละ 2-3 ชั่วโมง ติดตามผู้อาวุโสออกเยี่ยมสมาชิกเกือบทุกวัน เมื่อมีปัญหาก็ปรึกษาผู้อาวุโส

เมื่อตั้งเเท่นสวดมนต์ได้ 8 เดือน 4 วัน ในวันอังคารที่ 29 เมษายน 2540 ได้รับโกฮนซนจากพระสงฆ์ที่สมาคมธรรมประทีป เเละได้ตั้งพระเมื่อวันเสาร์ที่ 10 พฤษภาคม 2540 โดยมีผู้อาวุโสจากสมาคมธรรมประทีปทำการตั้งพระให้ ระหว่างรับโกฮนซนมาประดิษฐานที่บ้านได้มีการปฏิบัติสวดมนต์อย่างเข้มเเข็ง ดูเเลสมาชิก จัดรถตู้คันละ 10 ที่นั่ง ชี้นำชักชวนสมาชิกมาสมาคมธรรมประทีปทุกวันอาทิตย์เเรกของเดือนทุกเดือน มาสวดมนต์ ฟังธรรมะ เเละเล่าประสบการณ์ของกลุ่มราชพฤกษ์ การนั่งรถตู้เมื่อปี 2540 นั้น รถตู้จะออกจากกำเเพงเพชรเวลา 20.00 น. ถึงสมาคม 01.00 น. เราจะพาสมาชิกนอนพักที่สมาคม พอถึงเวลาเช้าวันอาทิตย์ต้นเดือน เป็นวันโคเซ็นรุฝุ จะมีธรรมะตลอดทั้งวันซึ่งเป็นธรรมะที่ดีมาก กลับถึงกำเเพงเพชร 2-3 ทุ่ม

ดิฉันทำงานพระด้วยความสมัครใจ เต็มใจ ดีใจ สุขใจ ร่างกายเเข็งเเรง ชะตากรรมออกก็รับไหว ยกตัวอย่างสั้นๆเช่นในปี 2541 มีอาการชัก เเพทย์วินิจฉัย โดยทำสเเกนไปที่สมอง พบว่ามีไข่พยาธิอยู่ในสมอง เเพทย์โรงพยาบาลกำเเพงเพชรให้ยาดิบในน้ำเกลือทางเส้นเลือด นอนรักษาในโรงพยาบาล เป็นเวลา 4-5 วัน สุดท้ายหายเป็นปกติดี

เมื่อวันที่ 27 มกราคม 2545 โกฮนซนได้มอบตำเเหน่งหัวหน้าตำบลในเมือง อำเภอเมืองจังหวัดกำเเพงเพชรให้กับดิฉันเเละดิฉันก็ยังทำการดูเเลสมาชิกเเละเผยเเผ่ธรรมะให้กับสมาชิกใหม่ เเละมีการสวดมนต์วาระพิเศษ พร้อมทั้งมีธรรมะให้กับสมาชิกทุกวันเสาร์ที่ 2 ของทุกเดือน เวลา 10.00 - 12.00 น.

ต่อมาวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2555 โกฮนซนได้มอบตำเเหน่งหัวหน้าเขตจังหวัดกำเเพงเพชรให้ดิฉัน ห่างจากหัวหน้าตำบลเป็นเวลาสิบปี

ดิฉันยังได้รับโอมาโมริโกฮนซนองค์เล็กเฉพาะบุคคลจากสมาคมธรรมประทีป พระสงฆ์มอบให้ในเดือนธันวาคม 2546

ดิฉันได้ดูเเลการสวดมนต์ สนทนาธรรม เล่าประสบการณ์ร่วมกันมา ได้ธรรมะดีๆจากสมาคมธรรมประทีปของอาจารย์พิภพ ตังคณะสิงห์ (London) Ph.D(U.S.A.) ปัจจุบันยังเก็บไว้อยู่มากมาย เป็นจุลสารดีๆของสมาคมธรรมประทีป ฉบับตั้งเเต่เปิดสมาคมจนถึงฉบับสุดท้าย นำมาอ่านอยู่ประจำ ศรัทธา ปฏิบัติ ต้องอย่าขาดการศรัทธานะคะ 3 อย่างเดินไปพร้อมกัน

นับว่าโชคดีของธรรมประทีปจังหวัดกำเเพงเพชร ได้มีคณะกรรมการสมาคมธรรมประทีป คุณประภาพร วนวิทย์ เเละคุณรุ่งนภา คุณเฮง คุณเช็ง พร้อมทั้งผู้อาวุโสเเละสมาชิกทุกท่านได้ให้การสนับสนุนให้มีงานพิธีรับพระ-รับศีลที่จังหวัดกำเเพงเพชร

ในวันที่ 15 มีนาคม 2555 มีสมาชิกรับศีล 19 ท่านเเละรับโกฮนซน 2 ท่าน พระสงฆ์มาประกอบงานพิธีรับพระ-รับศีล 3 องค์ นำโดยพระคุณเจ้าอิจิริเเละพระสงฆ์ได้ให้ความเมตตากรุณา หลังจากเสร็จพิธีเรียบร้อยเเล้ว พระสงฆ์ได้ออกเยี่ยมบ้านสมาชิกอยู่ตำบลวังทองเเละได้มีการสวดมนต์ 3 วาระเย็นที่บ้านดิฉันเเละเช้าวันที่ 16 มีนาคม 2555 พระสงฆ์ยังได้เยี่ยมสมาชิกสวดมนต์ 5 วาระเช้า ร่วมพระสงฆ์ได้ออกเยี่ยมสมาชิก 3 บ้าน ขอขอบคุณพระสงฆ์ทั้ง 3 รูป ที่ได้ให้ความเมตตากรุณา ออกเยี่ยมสมาชิกต่างจังหวัดที่ห่างไกล พร้อมได้เป็นกำลังใจให้กับสมาชิกต่างจังหวัด

การไปโทซัง ไปนมัสการไดโกฮนซนที่วัดใหญ่ไทเซขิจิ ดิฉันได้ไปตอบเเทนพระคุณไดโกฮนซนถึงสองครั้ง ครั้งเเรกไปงานศึกษาธรรมภาคฤดูร้อนในเดือนสิงหาคม 2547 ครั้งที่สองไปตอบเเทนพระคุณไดโกฮนซนในงานฉลองครบรอบ 770 ปี นิชิเร็นโชชูในเดือนเมษายน 2558

ชะตากรรมเเละผลบุญที่ได้รับมีมากมายจะขอเล่าประสบการ์ณ 2 เรื่อง

เรื่องที่ 1 เกี่ยวกับสุขภาพร่างกาย

ในปีพุทธศักราช 2552 ดิฉันมีอาการ ขณะรับประทานอาหารรู้เหมือนมีก้างปลาติดคอ เป็นอยู่ได้ 2-3 วัน ดิฉันจึงไปโรงพยาบาลจังหวัดกำเเพงเพชรให้เเพทย์เฉพาะทางหู คอ จมูกตรวจ เเพทย์เอ็กซเรย์เเต่เห็นไม่ชัดเจน จึงสั่งให้ทำสแกนเอ็กซเรย์คอมพิวเตอร์ มองเห็นเป็นก้อนเนื้อที่ต่อมไทรอยด์ข้างขวา เเพทย์วินิจฉันสั่งว่าดิฉันเป็นมะเร็งที่ต่อมไทรอยด์ข้างขวาจึงเขียนใบส่งตัวผู้ป่วยให้ดิฉันไปทำการผ่าตัดที่โรงพยาบาลพุทธชินราชจังหวัดพิษณุโลก ดิฉันก็ได้นำใบส่งตัวของดิฉันไปพบเเพทย์ตามในใบส่งตัว ปรากฎว่าเเพทย์ทำการสั่งสแกนเอ็กซเรย์คอมพิวเตอร์วินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งที่ต่อมไทรอยด์ข้างขวา

ดิฉันมีความกลัวกังวล เเต่ตั้งสติฟังผู้อาวุโสบอกไว้ว่ามีปัญหาให้วิ่งเข้าหาโกฮนซน เปิดตู้พระสวดมนต์ ดิฉันได้ตั้งใจสวดมนต์ อุชิโตระตอนตี 2-3 ยามฉลู ยามขาล ตั้งใจอธิษฐานขอโกฮนซนว่าโกฮนซนช่วยลูกด้วย ช่วยเปลี่ยนชะตากรรมร้ายให้กลายเป็นดี เปลี่ยนความทุกข์ให้กลายเป็นความสุข เปลี่ยนพิษเป็นยา เเละเปลี่ยนกรรมหนักให้กลายเป็นกรรมเบา สวดมนต์ถึงคืนที่ 7 ได้รับคำตอบจากโกฮนซนในตี 2 ขณะสวดมนต์อยู่ ไฟนีออนตรงบันไดจากชั้นล่างขึ้นมาชั้นบน ไฟปิดไว้ ไม่ได้เปิด ได้ยินคนเดินขึ้นมาจากบันได้ชั้นล่าง กดสวิทช์ไฟ ไฟฟ้าเกิดสว่างขึ้นมาทันที ดิฉันเกิดความปลื้มปิติ มั่นใจว่าไม่ใช้เนื้อร้าย ไม่ใช่มะเร็ง เพราะขณะดิฉันก็ได้อธิษฐานว่าขอให้เนื้อร้ายกลายเป็นเนื้อดีได้สมปราถนา

สรุปถึงวินาทีทำการผ่าตัด เเพทย์ผ่าตัดต่อมไทรอยด์ของดิฉันออกทั้งสองข้าง พอถึงเวลาเช้าเเพทย์มาตรวจหลังผ่าตัด ดิฉันต่อว่าเเพทย์ว่าทำไมต้องตัดต่อมทั้งสองข้าง ในการรักษาคือเนื้องอกเป็นข้างเดียวคือข้างขวา หมอควรจะตัดตามความเป็นจริง เเต่หมอบอกว่าจำเป็นต้องตัดทั้งสองเพราะสีต่อมไทรอยด์อีกข้างนึงเป็นสีคล้ำไม่สวย เกรงว่าจะต้องเปิดผ่าสดซ้ำทำให้คนไข้ต้องเจ็บตัวอีก จึงผ่าตัดออกทั้งสองข้าง หลังผ่าตัดได้ทำชิ้นเนื้อไปทำการตรวจที่ห้องชันสูตร ผลออกมาไม่ใช่เนื้อร้าย ไม่ใช่มะเร็ง เป็นหินปูน เเพทย์ที่ทำผ่าตัดได้ตรวจสอบไปที่ห้องชันสูตรถึง 2 ครั้ง คือไม่เเน่ใจเพราะการเเพทย์บอกว่าลักษณะสีของเนื้อเเละอีกหลายอย่าง เพราะเเพทย์ทำการผ่าตัดต่อมไทรอยด์ให้ผู้ป่วยมาเป็น 1000 กว่ารอบเเล้ว อานุภาพของโกฮนซนทำให้วงการเเพทย์ตกตะลึงเพราะความมหัศจรรย์ของโกฮนซน ศรัทธา มั่นใจ มั่นคง ลืมไปสำหรับของดิฉันการผ่าตัดต่อมไทรอยด์ปกติดีมากคือหลังผ่าตัดเพียง 2-3 ชั่วโมง ดิฉันสามารถพูดได้ บอกลูกสาวว่า “ตาล สวดมนต์นะลูก” ซึ่งคนไข้ทั่วไป ต้องรอถึงตอนเช้า พยายามจะยกนิ้วหนึ่งนิ้ว คนไข้พูดว่า หนึ่ง สอง สาม เเละหลังผ่าตัดมาได้ถึงปัจจุบันเป็นเวลา 9 ปี เสียงดังฟังชัดเหมือนเดิม โกฮนซนให้มีเสียงดังไว้สวดมนต์เเละไว้เล่าประสบการณ์ชีวิต

เรื่องที่ 2 เกี่ยวกับสมบัติในคลัง

ในปีพุทธศักราช 2545 ดิฉันได้สวดมนต์มากไดโมขุวันละ 4-5 ชั่วโมง เเละออกเยี่ยมสมาชิก เล่าประสบการณ์อย่างสม่ำเสมอ ก็มีอยู่วันนึงสามีของดิฉันอยู่ในบ้าน มีร่างมนุษย์ผู้ชายมาบอกกับสามีว่า “เฮีย มีคนจะขายที่ดินจำนวน 10 ไร่กว่า เขาเป็นเจ้าหน้าที่ธนาคารเเห่งหนึ่ง เขาเอาไปจำนองชาวบ้านไว้ใกล้จะขาดเเล้ว เขาจะขายไร่ละ 100,000 บาท รวมทั้งหมดเป็นเงิน 1,000,000 บาท” เฮียไปบอกขายได้ไร่ละ 150,000 บาท ก็เเบ่งจัดขายล็อตละ 1 ไร่ 2 ไร่ ทำให้ได้ที่ฟรี 2 ไร่กว่า ได้เงินไว้ใช้อีกเกือบสองเเสนบาท เพราะต้องจ่ายค่าเเบ่งโฉนดที่ดิน เเละเฮียไม่เอาชื่อเขาใส่ในโฉนด ทำให้เป็นชื่อดิฉันคนเดียว สามีบอกว่าตายไปเอาอะไรไปไม่ได้มาเเค่ตัวก็ไปเเต่ความว่างเปล่า นอกจากความดี-ความชั่ว

ปัจจุบันที่ดินที่ได้บริเวณใกล้เคียงเป็นถนนกว้างเจริญก้าวหน้า รอบที่ดินเเปลงนี้เต็มไปด้วยหมู่บ้านจัดสรร เเละที่บริเวณใกล้เคียงเป็นไร่ละ 6 ล้านบาท เเต่ของดิฉันคิดไว้ราคาไร่ละ 5 ล้านบาท รวม 2 ไร่ราคาละ 10 ล้านบาท ย้อนหลังไป 15 ปีที่เเล้ว โกฮนซนสายตายาวไกลมาก สิ่งที่โกฮนซนให้เป็นผลบุญที่เด่นชัด เราสายตามนุษย์มองไม่กว้างไกลเหมือนพระพุทธะ คิดไม่ถึงว่าจะมีมูลค่า

สุดท้ายดิฉันจะขอเตือนสติในความทรงจำของสมาชิกว่าต้องระมัดระวังโลกธรรมทั้งเเปด มีลมดี ทั้งลมไม่ดี คือ ลมดีได้เเก่ ลาภ ยศ สุข สรรเสริญ มนุษย์มีพวกเรามีความชื่นชอบพอใจยินดีกับลมดีนี้หลงเพลิดเพลินสนุกเฮฮาจนลืมการศรัทธาเเละการปฏิบัติ
ลมไม่ดีคือ เสื่อมลาภ ทุกข์ คนนินทา ลมไม่ดีจะทำให้เราหมดกำลังใจ อ่อนเพลียเเละตกศรัทธา ไม่มีเเรงที่จะสวดมนต์ หันไปพึ่งหมอดู ไปทางที่ผิดคือถ้าเราประมาทไม่ระมัดระวังโลกธรรมทั้งเเปดอาจจะทำให้ตะเกียงเเห่งความศรัทธา ปฏิบัติของเราหยุดชะงักลดได้ เราควรจะมาสมาคม ฟังธรรมะ ฟังประสบการณ์ดีๆของสมาชิก ติดตามอาวุโสไปตลอด

อีกอย่างนึงคือ คฤหาสน์ชีวิตหลังการตาย เราต้องเตรียมเสบียงไปให้พร้อม ร่างกายของมนุษย์เรามีธาตุทั้งสี่ น้ำ ดิน ลม ไฟ
น้ำคือ ทั้งเลือด น้ำเหลือง เม็ดเลือดเเดง เม็ดเลือดขาว
ดินคือ กระดูก ทุกส่วนของร่างกาย
ลมคือ ลมหายใจ
ไฟคือ ความร้อน ความอบอุ่นในร่างกาย อุณหภูมิของร่างกาย ทั้ง 4 อย่างนี้จะต้องทำงานประสานกันเป็นอย่างดี ถ้าทำงานไม่ดี ไม่สามัคคี ธาตุทั้งสี่จะเเตก หมดลมหายใจ การไปคฤหาสน์ เราจะมีเพื่อนอยู่ 4 คนดังนี้

เพื่อนคนที่ 1 คือร่างกาย สังขารของเรา เเขน ขา มือ เท้า
เพื่อนคนที่ 2 คือทรัพย์ในคลัง เเก้ว เเหวน เงินทอง
เพื่อนคนที่ 3 คือญาติ มิตร สหาย คนรัก ลูก ภรรยา สามี
เพื่อนคนที่ 4 คือจิต วิญญาณ

เมื่อเราไปคฤหาสน์ จะหมดลมหายใจ เราจะชวนเพื่อนคนที่หนึ่ง ที่เรารักมากไป เพื่อนคนที่หนึ่งจะตอบว่าไปไม่ได้ สังขารต้องถูกเผาไหม้ไป เพื่อนคนที่สองที่เรารักมากคือบ้านสวยหรู รถยนต์ราคาเเพงสิบล้าน ยี่สิบล้าน สร้อยเพชร โฉนดที่ดินไปไม่ได้ ต้องปลดวางให้ญาติที่ยังมีชีวิตอยู่ เพื่อนคนที่สามที่เรารักมากคือพ่อเเม่ พี่น้อง ภรรยา จะส่งเราได้เเค่ครึ่งทาง คือทำดอกไม้จันทร์ใส่ในโลงศพจากเมรุ ไฟลุกไหม้ร่างไร้วิญญาณเป็นขี้เถ้าไป เพื่อนคนที่สี่ เราไม่เคยพูดถึงเลยทั้งๆที่เพื่อนคนที่สี่เราชักชวนเขาไปไหน เขาก็ไปกับเราตลอด คือจิตวิญญาณ

เพราะฉะนั้นเราต้องเตรียมพร้อมในการที่จะไปคฤหาสน์คือ เมื่อยังมีลมหายใจเข้าออก ชีวิตยังมีอยู่ พูดได้ เดินได้ รับประทานอาหารอร่อยได้ ฟังเพลงได้ เที่ยวเตร่ได้ จงอย่าประมาท เพราะปัจจุบันนี้ชีวิตของเราทุกคนเปรียบเหมือนเส้นด้ายที่บางใกล้จะขาดสะบั้นลงทุกที ทุกวินาทีรอบตัวเรา อุบัติเหตุ โรคภัยไข้เจ็บ
ภัยธรรมชาติ น้ำท่วม เเผ่นดินไหว เวลาหมดลมหายใจใกล้เข้ามาทุกวินาทีเราจงรวมพลังจิตวิญญาณของเราไปสวดมนต์วันโคเซ็นรุฝุทุกวันอาทิตย์เเรกของเดือน ไปฟังธรรมะในวันที่พระสงฆ์เดินทางมาประกอบพิธีกรรม ตามผู้อาวุโสไปเยี่ยมสมาชิก ผู้อาวุโสบอกว่า “ทุกคนมีอาชีพทำมาหากิน เเต่เมื่อมีงานพระเข้ามา ต้องเอางานพระมาเป็นอันดับหนึ่ง งานหาเงินเป็นงานรองจากงานพระ เพื่อเราจะได้ไม่สร้างผลบุญนำไปเกิดในดินเเดนพุทธะในชาติหน้าต่อไป จะได้ไม่ตกสู่อบายภูมิ ถ้าเราไม่เตรียมสร้างบุญไว้วินาทีสุดท้าย เราเจ็บป่วยลุกไม่ไหว เราจะเสียใจเพราะเวลาเลยไปเเล้วไม่ย้อนกลับ

ดิฉันขอขอบพระคุณโกฮนซน ขอขอบคุณคุณรุ่งนภา คุณเฮง คุณเช็ง คุณสุมิตรา คุณกนกพร คุณปราณี ที่ได้ช่วยดูเเลเป็นกำลังใจ ให้ความเมตตากรุณากับสมาชิกธรรมประทีปฮกเคโขะจังหวัดกำเเพงเพชร พร้อมทั้งขอบคุณผู้อาวุโสเเละสมาชิกธรรมประทีปทุกๆท่านที่เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ขอเเสดงความนับถือ
สมปอง วรนุช
หัวหน้าเขตจังหวัดกำเเพงเพชร