อะไรคือความหมายของการปฏิบัติ?
คำถาม: 
อะไรคือความหมายของการปฏิบัติ?
คำตอบ: 

คำถามและคำตอบว่าด้วยพื้นฐานการปฏิบัติของนิชิเร็น โชชู
จากวารสารเมียวเคียว, มีนาคม 2011 , หน้า 31-34

ในศาสนาพุทธ “การปฏิบัติ” หมายถึงทำอย่างถูกต้องในสิ่งที่พระพุทธะสอน กล่าวกันว่าพระสูตรซึ่งพระศากยมุนีเทศนามี 5,000-7,000 พระสูตร ในบรรดาพระสูตรเหล่านี้ ไม่มีพระสูตรใดกล่าวว่า “พวกเราสามารถมีความสุขโดยไม่ต้องปฏิบัติ”
พระสังฆราชองค์ที่ 26 พระนิชิคัน โชนินกล่าว:
“ประเด็นพื้นฐานแห่งคำสอนมากมายของพระศากยมุนีคือนำทุกคนไปสู่การปฏิบัติ”
(สาระสำคัญ, นิพนธ์ 6 เล่ม หน้า 161)
สิ่งสำคัญคือเรียนรู้คำสอนของพระพุทธะ,แต่สิ่งสำคัญมากกว่าคือนำคำสอนเหล่านั้นไปปฏิบัติพระสังฆราชนิชิเนียว โชนินของพวกเรากล่าวเพื่อกระตุ้นความศรัทธาและการปฏิบัติของพวกเราดังต่อไปนี้: “ความศรัทธาและการปฏิบัติไม่ใช่การฝึกฝนทางปัญญาเท่านั้น สิ่งสำคัญคือลงมือทำ” การปฏิบัติมี 2 ชนิด-การปฏิบัติเพื่อตัวเองและการปฏิบัติเพื่อผู้อื่น
เมื่อพวกเราสวดมนต์ทำวาระ,สวดไดโมขุ,และไปโทซังที่วัดใหญ่,นี่คือการปฏิบัติเพื่อตัวเอง พวกเราสวดมนต์ทำวาระทุกเช้าและเย็น การสวดมนต์ทำวาระหมายถึงการฝึกฝนหรือการปฏิบัติ นี่คือการสะสมการปฏิบัติต่อเนื่อง,วันแล้ววันเล่า บางท่านอาจจะพูดว่าท่านไม่เก่งในการสวดมนต์ทำวาระอย่างสม่ำเสมอทุกวัน อย่างไรก็ตาม เหตุผลที่ทำไมพวกเราจึงสามารถดำเนินชีวิตของพวกเราในแต่ละวันอย่างปลอดภัยคือเนื่องมาจากการคุ้มครองจากพระพุทธะ
โปรดสวดมนต์ทำวาระอย่างขยัน,เพื่อที่จะแสดงความสำนึกในบุญคุณของโกฮนซน การสวดมนต์ทำวาระคือการปฏิบัติขั้นพื้นฐานและสำคัญที่สุดในนิชิเร็น โชชู เมื่อคนๆหนึ่งสวดมนต์ทำวาระทุกวัน, ความปรารถนาต่างๆจะเป็นจริงอย่างแน่นอน
ไม่ว่าจุดหมายปลายทางของคนๆหนึ่งอาจจะไกลเท่าใด,คนๆนั้นต้องก้าวหน้า,ทีละก้าว มิฉะนั้น จะไม่มีวันไปถึงจุดหมายปลายทางนั้น ขอให้พวกเราพยายามยืนหยัดการสวดมนต์ทำวาระนี้ซึ่งเป็นการปฏิบัติสำคัญ,เชื่อโกฮนซนอย่างแน่วแน่,เพื่อที่พวกเราจะสามารถมีความสุข
เช่นกัน พวกเราจำเป็นต้องติดต่อกับผู้คนที่กำลังปฏิบัติศาสนาชั่วคราว พวกเราต้องบอกพวกเขาอย่างกล้าหาญว่าคำสอนซึ่งพวกเขากำลังปฏิบัตินั้นไม่ถูกต้อง ขอให้พวกเราให้กำลังใจพวกเขาสร้างชีวิตที่มีความสุขโดยการปฏิบัติศาสนาพุทธของพระนิชิเร็นร่วมกับพวกเรา นี่คือการปฏิบัติเพื่อผู้อื่น
เมื่อท่านได้ยินคำ “ชะคุบุขุ”โปรดอย่าลังเล อย่าบอกตัวท่านเองว่า “ข้าพเจ้าทำไม่ได้” หรือ “มันยากเกินไป” การทำชะคุบุขุมีหลายวิธี ไม่มีกฎตายตัวว่าท่านต้องทำอย่างไร ประเด็นสำคัญที่สุดคือสวดมนต์ต่อโกฮนซนอย่างจริงใจเพื่อความสุขของบุคคลที่ท่านต้องการไปชะคุบุขุ โปรดจำไว้,ไม่มี ชะคุบุขุถ้าไม่มีการสวดไดโมขุ(โชได) ก่อนที่จะไปพูดกับบางคนที่ท่านต้องการชะคุบุขุ,จงถวายคำอธิษฐานของท่านต่อโกฮนซนก่อน อาทิ “โปรดช่วยข้าพเจ้าให้กำลังใจบุคคลนี้ให้มาปฏิบัติ”
พระนิชิเร็นกล่าวเกี่ยวกับการสวดไดโมขุดังต่อไปนี้:
“บัดนี้ ในสมัยปัจฉิมธรรม,ไดโมขุที่พระนิชิเร็นสวดแตกต่างจากไดโมขุในสมัยก่อน นี่คือนัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียวแห่งการปฏิบัติเพื่อตัวเองและการปฏิบัติเพื่อผู้อื่น” (ชินเพ็น หน้า 1594)
ประโยคนี้หมายความว่าไดโมขุ,ซึ่งพระนิชิเร็น ไดโชนินเผยแผ่,มีความหมายของการช่วยผู้อื่น(การปฏิบัติเพื่อผู้อื่น)นอกเหนือจากการได้รับความสุขเพื่อตัวเอง(การปฏิบัติเพื่อตัวเอง) ดังนั้น ถ้าท่านสวดมนต์ทำวาระและสวดไดโมขุที่บ้านเท่านั้น,และไม่ทำชะคุบุขุ ท่านไม่ได้ปฏิบัติศาสนาพุทธของพระนิชิเร็นในความหมายแท้จริง โปรดพิจารณาประเด็นนี้ พระนิชิเร็นกล่าว “ลูกศิษย์ของพระนิชิเร็นไม่ควรขี้ขลาด” (ชินเพ็น หน้า 1109)
ขอให้พวกเราพยายามทำชะคุบุขุด้วยความกล้าหาญ,บนรากฐานของการสวดมนต์ทำวาระและสวดไดโมขุทุกวัน นี่คือวิธีถูกต้องในการปฏิบัติเพื่อตัวเองและการปฏิบัติเพื่อผู้อื่น
วารสารนิชิเร็น โชชูรายเดือน, กรกฎาคม 2011 หน้า 18 และ 26

พระนิชิเร็นกล่าวในบทธรรมนิพนธ์ “ตัวตนแท้จริงของปรากฏการณ์ทั้งหมด”:
“จงเพียรพยายามตัวท่านเองใน 2 หนทางแห่งการปฏิบัติและการศึกษา ถ้าไม่มีการปฏิบัติและการศึกษา, จะไม่มีศาสนาพุทธ ท่านต้องไม่บากบั่นเพื่อตัวท่านเองเท่านั้น, ท่านต้องสอนผู้อื่นด้วย ทั้งการปฏิบัติและการศึกษาเกิดจากความศรัทธา จงสอนผู้อื่นสุดความสามารถของท่าน, แม้ว่าจะเป็นประโยคเดียวหรือวลีเดียวก็ตาม” (ชินเพ็น หน้า 668, MW 1 หน้า 95)