ความศรัทธาต่อโกฮนซนแห่งความเป็นหนึ่งเดียวระหว่างบุคคลกับธรรมะ

วัดไทเซคิจิ
คำบรรยายโอโกะ – กันยายน 2017

ในบทธรรมนิพนธ์ “ตัวตนแท้ของปรากฏการณ์ทั้งหมด” พระนิชิเร็น ไดโชนินกล่าว:
“ท่านต้องเชื่อในโกฮนซน สิ่งสักการะสูงส่งที่สุดในทั้งชมพูทวีป จงพยายามสุดกำลังของท่านเพื่อเพิ่มความศรัทธาของท่าน แล้วท่านจะได้รับการคุ้มครองจากพระพุทธะ 3 องค์ (พระศากยมุนี พระประภูตรัตน์พุทธะ และการแบ่งภาคของพระพุทธะทุกองค์ใน 10 ทิศ)” (ชินเพ็น หน้า 667)
ได-โกฮนซนแห่งความเป็นหนึ่งเดียวระหว่างบุคคลกับธรรมะและมหาวิหารแห่งคำสอนแท้คือรากฐานแห่งการปฏิบัติของพวกเรา นี่คือสิ่งสักการะสูงส่งที่สุดในทั้งชมพูทวีป (ทั้งโลก) พระนิชิเร็น ไดโชนิน พระพุทธะแท้แห่งสมัยปัจฉิมธรรม สร้างได-โกฮนซนในฐานะจุดมุ่งหมายสูงสุดของท่านในการมาเกิดบนโลกนี้
พระสังฆราชองค์ที่ 26 พระนิชิคัน โชนินบรรยายเรื่องนี้ดังต่อไปนี้:
“เหนือสิ่งใดทั้งหมด ได-โกฮนซนของมหาวิหารแห่งคำสอนแท้แห่งปีที่ 2 ของสมัยโคอัน (ค.ศ.1279) สูงส่งที่สุดในสูงส่งที่สุด จุดมุ่งหมายสูงสุดในจุดมุ่งหมายสูงสุดทั้งหมดในการมาเกิด และนี่คือสิ่งสำคัญที่สุดในมหาธรรมเร้นลับ 3 ประการ เนื่องจากนี่คือสิ่งสักการะสำหรับทั้งชมพูทวีป” (มนดัง หน้า 197)
“สิ่งสักการะสำหรับทั้งชมพูทวีป” (ทั้งโลก) หมายถึง ได-โกฮนซนของมหาวิหารแห่งคำสอนแท้ ดังนั้น โกฮนซนอื่นทั้งหมดในนิชิเร็น โชชู คือ สิ่งสักการะส่วนบุคคลที่มาจากได-โกฮนซน (สิ่งสักการะขั้นพื้นฐาน) โดยตรง
นอกจากนี้ พระนิชิคัน โชนินกล่าวเกี่ยวกับกุศลผลบุญของได-โกฮนซน (สิ่งสักการะของมหาวิหารแห่งคำสอนแท้) ดังต่อไปนี้:
“กล่าวอีกนัยหนึ่ง ที่มาสำคัญของพระพุทธะทั้งหมดและพระสูตรทั้งหมด กุศลผลบุญของพระพุทธะทั้งหมด และกุศลผลบุญของพระสูตรทั้งหมด มากดุจธุลีฝุ่นจาก 10 ทิศและ 3 ชาติ ล้วนมาจากโกฮนซนนี้ของศาสนาพุทธแห่งการหว่าน ซึ่งซ่อนอยู่ในส่วนลึกของพระสูตร เหมือนหลายร้อยและหลายพันกิ่งและใบถือกำเนิดมาจากรากเดียว ดังนั้น กุศลผลบุญแห่งการยึดมั่นโกฮนซนนี้จึงไม่มีขอบ เขตและไม่สามารถวัดได้ และโกฮนซนมีหน้าที่มหัศจรรย์ที่กว้างและลึกซึ้ง ดังนั้น ถ้าคนๆหนึ่งเชื่อในโกฮนซนนี้ และสวดนัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียวแม้เพียงระยะเวลาสั้นๆ ไม่มีคำอธิษฐานใดจะไม่ได้รับคำตอบ ไม่มีบาปใดจะไม่ถูกขจัด ไม่มีโชคลาภใดจะไม่ได้รับ และไม่มีความจริงใดจะไม่ปรากฏ...โดยพื้นฐานนี่คือจุดมุ่งหมายแท้ในการมาเกิดพระนิชิเร็นไดโชนิน ของผู้ก่อตั้งของพวกเรา สิ่งสำคัญที่สุดในมหาธรรมเร้นลับ 3 ประการแห่งคำสอนแท้ ตัวตนแท้ของศาสนาพุทธแห่งการหว่านในสมัยปัจฉิมธรรมและกระจกใสที่สะท้อนให้เห็นการปฏิบัติที่ควรเอาเยี่ยงอย่างของผู้อุทิศชีวิต” (มนดัง หน้า 189)
พวกเราคือผู้คนในสมัยปัจฉิมธรรมที่เชื่อและยึดมั่นได-โกฮนซนของมหาวิหารแห่งคำสอนแท้ พวกเราเอิบอิ่มด้วยหน้าที่มหัศจรรย์ที่กว้างและลึกซึ้ง และพวกเราสามารถได้รับกุศลผลบุญมากมายนับไม่ถ้วน นอกจากนี้ พวกเราสามารถชดใช้การดูหมิ่นและบาปกรรมจากอดีตอันไกลโพ้น และเปลี่ยนภูมิชีวิตของพวกเราเป็นภูมิชีวิตซึ่งเต็มไปด้วยกุศลผลบุญ
ในได-โกฮนซนของมหาวิหารแห่งคำสอนแท้มีหลักการแห่งบุคคลและธรรมะ ในบทธรรมนิพนธ์ “คำสอนปากเปล่าว่าด้วยการบรรลุการรู้แจ้งของสิ่งที่ไม่มีความรู้สึก” พระนิชิเร็น ไดโชนิน กล่าว: “อาตมากลั่นคำสอนหนึ่งขณะจิตสามพันและเปิดเผยในรูปของมหามันดะละ”
(ชินเพ็น หน้า 523)
โกฮนซน (มหามันดะละ) มีลักษณะของหลักการ “บุคคลคือธรรมะ” พระนิชิเร็น ไดโชนินเปิดเผยหนึ่งขณะจิตสามพันแท้ นั่นคือการรู้แจ้งภายในของท่าน ยิ่งกว่านั้น ในบทธรรมนิพนธ์ “คำสอนปากเปล่า” มีการจดบันทึกดังต่อไปนี้: “สิ่งสักการะคือตัวตนแท้แห่งชีวิตของผู้อุทิศชีวิตต่อสัทธรรมปุณฑริกสูตร” (ชินเพ็น หน้า 1773)
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตัวตนแท้ของพระนิชิเร็น ไดโชนิน ที่มีตัวตนธรรมะจากอดีตอันไกลโพ้นสุดจะนึกได้ (คุอน) ก็คือ สิ่งสักการะ ซึ่งมีลักษณะของหลักการ “ธรรมะคือบุคคล”
ดังนั้น ได-โกฮนซนแห่งมหาวิหารแสดงชีวิต จิตใจ และตัวตนแท้ของพระนิชิเร็น ไดโชนิน (พระพุทธะแท้) โดยตรง นี่คือความหมายของ “ความเป็นหนึ่งเดียวระหว่างบุคคลกับธรรมะและตัวตนเดียวของบุคคลกับธรรมะ”
พระนิชิคัน โชนินกล่าว:
“ดังนั้น พระพุทธะ จารึกการรู้แจ้งซึ่งท่านบรรลุทั้งหมดในรูปของสิ่งเดียว (โกฮนซน) ด้วยความเมตตาไพศาล เพื่อมอบแก่มนุษย์ปุถุชนในสมัยปัจฉิมธรรม” (มนดัง หน้า 203)
สิ่งสักการะที่พวกเราในนิชิเร็น โชชูนับถือและสักการะ คือ โกฮนซนที่แสดงการรู้แจ้งภายในของได-โกฮนซนแห่งมหาวิหาร ซึ่งถูกเรียกว่าได-โกฮนซนแห่งความเป็นหนึ่งเดียวระหว่างบุคคลกับธรรมะ ในฐานะพระสงฆ์และผู้นับถือฆราวาสของนิชิเร็นโชชู พวกเราต้องไม่มีวันลืมความเมตตาไพศาลของพระนิชิเร็น ไดโชนิน ที่มาเกิดในสมัยปัจฉิมธรรม ที่สร้างสิ่งสักการะสูงส่งที่สุดสำหรับทั้งชมพูทวีป และมอบแก่พวกเรา พระนิชิคัน โชนินกล่าวเพิ่มเติมว่า
“ถ้าพวกเราเชื่อและนับถือโกฮนซนนี้และสวดนัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียวโดยไม่มีความฟุ้งซ่านในจิตใจ ถึงแม้ว่าพวกเราไม่รู้หลักการสำคัญ ราวกับว่าพวกเรารู้ความหมายโดยธรรมชาติของสิ่งสักการะที่แสดงหลักการ พระพุทธะที่มีกายแห่งปัญญาสมบูรณ์คือหนึ่งขณะจิตสามพัน เนื่องจากจะเท่ากับว่าพวกเรารู้เรื่องสิ่งสักการะแล้ว ราวกับว่าพวกเราเข้าใจว่า ทั้งกายและใจทั้งหมดประกอบด้วยสิ่งสักการะแห่งหนึ่งขณะจิตสามพันแท้ ยกตัวอย่าง เหมือนทารกที่ดื่มนมและนมทำให้เติบโตโดยธรรมชาติ ถึงแม้ว่าเขาไม่สนใจรสชาติของนม เหมือนคนที่กินยาวิเศษของหมอชีวกและหายจากความเจ็บป่วย ถึงแม้ว่าพวกเขาไม่รู้ว่ายานั้นทำมาอย่างไร นี่คือหน้าที่ซึ่งถูกเปิดเผยโดยพลังพุทธะและพลังธรรมะ จงอย่าสงสัยเรื่องนี้” (อ้างแล้ว)
กุศลผลบุญของการเชื่อในโกฮนซนด้วยความศรัทธาบริสุทธิ์และสวดนัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียวมีมากมาย พวกเราต้องเชื่อและนับถือโกฮนซนอย่างจริงใจและใช้กุศลผลบุญและความปิติของพวกเราที่ได้จากการทำเช่นนั้นไปแนะนำผู้คนบนโลกและสอนพวกเขาเกี่ยวกับความศรัทธาและการปฏิบัติต่อได-โกฮนซนของมหาวิหารแห่งคำสอนแท้
พระสังฆราชนิชิเนียวโชนินกล่าว:
“ในความเป็นจริง โดยการเชื่อในได-โกฮนซนของมหาวิหารแห่งคำสอนแท้อย่างจริงใจ ไม่ว่าพวกเราจะเป็นใคร พวกเราจะสามารถบรรลุการรู้แจ้งในรูปกายปัจจุบันแน่นอน อย่างไรก็ตาม มีเงื่อนไขข้อหนึ่ง ถ้าพวกเราไม่มีความศรัทธา พวกเราจะไม่มีวันสามารถบรรลุการรู้แจ้ง การมีความศรัทธาสำคัญที่สุด...เมื่อพวกเราเชื่อในได-โกฮนซนของมหาวิหารแห่งคำสอนแท้อย่างจริงใจและยึดมั่นการปฏิบัติศาสนาพุทธเพื่อพวกเราเองและเพื่อผู้อื่น พวกเราจะสามารถบรรลุการรู้แจ้งในรูปกายปัจจุบันของพวกเรา” (วารสารได-นิชิเร็น ฉบับ 847 หน้า 25)
บนพื้นฐานกุศลผลบุญและโชคลาภที่ดีซึ่งมาจากการปฏิบัติศาสนาพุทธของพวกเราเพื่อพวกเราเอง (การสวดมนต์ทำวาระและสวดไดโมขุ) พวกเราต้องทำการปฏิบัติเพื่อผู้อื่น โดยการทำชะคุบุขุและช่วยผู้คนให้พัฒนาความศรัทธาของพวกเขา การทำเช่นนี้จะทำให้พวกเราสามารถเดินต่อไปบนทางสู่การบรรลุการรู้แจ้งในชาตินี้ นอกจากนี้ พวกเราต้องเผยแผ่ศาสนาพุทธแท้ของพระนิชิเร็น ไดโชนิน (พระพุทธะแท้) เสมอ และก้าวหน้าด้วยการทุ่มเทสู่เป้าหมายแห่งการสร้างดินแดนพุทธะ
ทุกวันนี้ พระสงฆ์และผู้นับถือฆราวาสของนิชิเร็น โชชูเท่านั้นสามารถช่วยคนที่มีชีวิตอยู่ในความสับสนและความหลงผิดในสังคมบนโลกชั่วร้ายนี้ในสมัยปัจฉิมธรรม ที่เปื้อนมลทิน 5 ประการ ให้พ้นทุกข์ ขอให้พวกเราสลักคำแนะนำของพระสังฆราชลงในหัวใจส่วนลึกของพวกเราและยืนหยัดเพื่อบรรลุเป้าหมายเหล่านี้
เป้าหมายของพวกเราในตอนนี้คือสร้างรากฐานเพื่อการโคเซ็น-รุฝุ ขณะที่พวกเราพยายามเพื่อให้มีผู้นับถือฮกเคโกะ 800,000 คนใน ค.ศ. 2021 แห่งการครบ 800 ปีแห่งการเกิดของพระนิชิเร็น ไดโชนิน (ผู้ก่อตั้งของพวกเรา) นอกจากนี้ ขอให้พวกเราก้าวหน้าอย่างแจ่มใสและอย่างร่าเริงสู่ความ สำเร็จของการโคเซ็น-รุฝุทั่วทั้งโลก

ข้อความเพิ่มเติม
*อ่านความเป็นหนึ่งเดียวระหว่างบุคคลกับธรรมะเพิ่มเติมได้ในคำบรรยายโอโกะวัดไคเมียว-อิน เดือนพฤษภาคม 2016 “จดหมายตอบเคียวโอ” ตอน 4

พระนิชิเร็น ไดโชนินจารึกได-โกฮนซนจากภูมิชีวิตที่มีปัญญาลึกซึ้งที่สุดแห่งพระพุทธะแท้ตลอดกาลของศาสนาพุทธแห่งการหว่านในสมัยปัจฉิมธรรม โกฮนซนแต่ละองค์ซึ่งจารึกในสมัยที่เรียกว่าในระยะแรก คือสมัยบุนเออิและจนถึงต้นสมัยเค็นจิ ถูกจารึกโดยที่ชื่อและลายเซ็น นิชิเร็น อยู่ด้านซ้ายหรือขวา [ของนัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียว] รูปแบบการจารึกนี้[ที่ซึ่งชื่อและลายเซ็น นิชิเร็นไม่เรียงจากบนลงล่างอยู่ใต้นัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียว] จัดโกฮนซนเหล่านี้อยู่ในประเภทเดียวกับโกฮนซน ณ วัดเมียวฮนจิ (จังหวัดชิบะในปัจจุบัน) เช่นกัน รู้จักกันทั่วไปว่า “มันเน็น คุโงะ ฮนซน” ซึ่งเปิดเผยการมาเกิดของพระวิศิษฐ์จาริตรโพธิสัตว์ โกฮนซนเหล่านี้ซึ่งจารึกในสมัยนี้ยังเร็วไป 1 ขั้นก่อนการเปิดเผยการรู้แจ้งดั้งเดิมตลอดกาลที่ว่าพระพุทธะที่มีอิสรภาพสมบูรณ์แห่งคุอน กันโจะ (พระนิชิเร็น ไดโชนิน) กับธรรมมหัศจรรย์ (เมียวโฮ) เป็นหนึ่งและไม่แยกจากกัน โกฮนซนเหล่านั้นไม่ได้แสดงความเป็นหนึ่งเดียวกันระหว่างพระพุทธะแท้กับธรรมะแท้ของคำสอนความเป็นหนึ่งเดียวระหว่างบุคคลกับธรรมะ เนื่องจากโกฮนซนเหล่านั้นยังเปิดเผยความจริงสูงสุดไม่หมด
ในขณะที่มหามันดะละทั้งหลายซึ่งจารึกในสมัยตั้งแต่ครึ่งหลังสมัยเค็นจิและอย่างแน่นอนเมื่อเข้าสู่สมัยโคอันแสดงให้เห็นนัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียวอยู่ตรงกลาง ชื่อและลายเซ็น นิชิเร็นเรียงจากบนลงล่างอยู่ใต้นัม-เมียวโฮ-เร็งเง-เคียว พื่อแสดงว่าอาณาจักรความจริงสูงสุด (โฮไค) และพระนิชิเร็นไดโชนินโดยพื้นฐานเป็นอันเดียวกัน คือ ความเป็นหนึ่งเดียวระหว่างพระนิชิเร็นไดโชนิน[บุคคล]กับอาณาจักรความจริงสูงสุด[ธรรมะ]
(บางตอนจากคำเทศนาของพระสังฆราชองค์ที่ 67 พระนิคเค่น โชนินเนื่องในพิธียิ่งใหญ่โอมุชิบาไร-เอะ 6 เมษายน 1999)
*สมัยบุนเออิ[ก.พ.1264 - เม.ย.1275] สมัยเค็นจิ[เม.ย.1275 – ก.พ.1278] สมัยโคอัน[ก.พ.1278 - เม.ย.1288]